Cezmi ersöz yine muthiş bir yazı kaleme almış. Mutlaka okumalısınız.
AÅŸk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir aÄŸrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir ÅŸeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk baÅŸlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iÅŸ, anneler ve korkular yoktur. AÅŸkın kendi gerçekliÄŸi vardır sevgili. Ä°nsan bir baÅŸka ışığa teslim olur…
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar. İnsan korkusuz olur, daha derinden anlamaya başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ta ortasında.
Hindistan’da Ganj Nehri’nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de… New York’ta, bir sokakta, kartondan kulübesinde yaÅŸayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her ÅŸey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de…
AÅŸkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban aÄŸrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan…
No related posts.
